Page 59 - 6-551
P. 59
นิิตยสารทหารช่่าง 59
โรคระบาดน่�จะคร่าช่่วัิติเดรัจฉานขนาดเล่็กก่อนเริ�มิติั�งแติ่แมิล่งวัันแล่ะสัติวั์ใหญ่เช่่น โค กระบ่อ จากนั�น
ก็คนยากจน เช่่น ทาสแล่ะคนใช่�แรงงานจะเส่ยช่่วัิติก่อนคนมิ่ฐานะ ท่�เป็นเช่่นนั�นเพราะคนอินเด่ย โดยเฉพาะ
คนยากจนจะได�รับการด้แล่เร่�องสุขภาพอนามิัยไมิ่เพ่ยงพอแล่ะไมิ่เป็นไปติามิหล่ักสากล่ เมิ่�อเกิดโรคระบาดข่�น
คนเหล่่าน่�จะเป็นด่านท่�รองรับโรคร�ายก่อนคนมิ่ฐานะ แติ่เมิ่�อถ่งจุดสำาคัญคนจนคนรวัยก็ติกอย้่ในสถานะเด่ยวักัน
ถ�าประมิาทแล่ะการ์ดติก เช่่น เศรษฐ่พ่อแมิ่ของกุมิภโฆสก เศรษฐ่แห่งกรุงราช่คฤห์ ในขณ์ะท่�เศรษฐ่แล่ะภรรยา
ถ้กอหิวัาติกโรคเล่่นงานแล่ะล่�มิป่วัยล่งนั�น สิ�งเด่ยวัท่�เป็นห่วังอย่างยิ�งค่อ ล่้กช่าย เศรษฐ่พิจารณ์าอาการของ
ติัวัเองแล่ะภรรยาแล่�วั เห็นวั่าโอกาสรอดยาก จ่งเร่ยกล่้กช่ายมิาสั�งด�วัยควัามิเป็นห่วังวั่า ถ�าล่้กยังมิ่ช่่วัิติอย้่สมิบัติิ
ท่�พ่อเก็บซึ่่อนไวั�มิ่มิาก พอท่�จะเล่่�ยงช่่พได�อย่างสบาย ขอให�เจ�าเอาติัวัให�รอดพ�นจากครั�งน่�ก่อน เมิ่�อบอกท่�เก็บ
สมิบัติิให�ทราบแล่�วัก็สอนวัิธ่การหน่เอาติัวัรอดจากโรคร�ายนั�นด�วัยการหน่ออกข�างบ�านโดยไมิ่ไปถ้กติ�องกับ
ใครๆ ท่�กำาล่ังป่วัย นายกุมิภโฆสกหน่ออกจากไปเก็บติัวัอย้่ในท่�ปล่อดภัยนานถ่ง ๑๒ ปี จ่งกล่ับมิาสำารวัจด้สมิบัติิ
ท่�พ่อซึ่่อนเอาไวั� เขาติ�องติะล่่งกับมิหาสมิบัติิมิากมิายถ่ง ๔๐ โกฏิิ หร่อ ๔๐๐ ล่�าน ในเมิ่องราช่คฤห์ ถ�าใครมิ่สมิบัติิ
๔๐ โกฏิิ พระเจ�าแผ่นดินจะติั�งให�เป็นเศรษฐ่ เมิ่�อได�รับแติ่งติั�งเป็นทางการแล่�วั คนทั�วัไปก็จะเร่ยกวั่าท่านเศรษฐ่
ในเมิ่องราช่คฤห์นั�นมิ่เศรษฐ่อย้่มิากมิาย เพราะบ�านเมิ่องเจริญรุ่งเร่อง มิ่คนติ่างเมิ่องเดินทางมิาค�าขายอย้่เสมิอ
พระเจ�าปเสนทิโกศล่ติ�องมิาขอเศรษฐ่จากพระเจ�าพิมิพิสาร เพ่�อไปทำาธุรกิจเมิ่องสาวััติถ่ การไมิ่มิ่นักธุรกิจ
ใหญ่อย้่ในเมิ่อง เงินทองขัดสน เข�าล่ักษณ์ะท่�วั่า “เมิ่องใดไมิ่มิ่พาณ์ิช่ย์เล่ิศ เมิ่องนั�นย่อมิเกิดขัดสน”
ประเทศอินเด่ย ปัจจุบันหร่อในอด่ติก็ติามิ เวัล่าเกิดโรคระบาดจะเป็นไปโดยรวัดเร็วั ทั�งน่�ก็เพราะประช่าช่น
อย้่กันหนาแน่น บ�านเร่อนสร�างติิดกันไมิ่เวั�นระยะห่าง ยิ�งเมิ่องใหญ่ยิ�งแออัด ติามิหล่ักฐานประวััติิศาสติร์ให�
เราส่บค�นได�ไมิ่ยาก จะทราบควัามิหนาแน่นของประช่ากร เช่่น เมิ่องราช่คฤห์ เมิ่องสาวััติถ่ แล่ะเมิ่องเวัสาล่่
๓ เมิ่องน่�มิ่ประช่ากรเกิน ๗๐ ล่�าน แล่ะ ๓ เมิ่องน่�ก็เกิดการทะเล่าะบ่อย ๆ ทำาสงครามิกันเป็นอาจิณ์
หล่ังจากอหิวัาติกโรคเกิดท่�เมิ่องราช่คฤห์แล่ะสงบล่งได�ไมิ่นาน ก็ไปเกิดท่�เมิ่องเวัสาล่่ ท่�เมิ่องเวัสาล่่น่�
รุนแรงแล่ะโหดร�ายยิ�งกวั่าราช่คฤห์ เพราะมิ่ ๓ เหติุการณ์์พร�อมิกัน ค่อ ๑. ภัยเกิดแติ่รักษาหายได�ยาก ๒. ภัยเกิดจาก
ภักษาหาได�ยาก (อดอยาก) ๓. อหิวัาติกโรค ช่าวัเมิ่องเวัสาล่่ได�ติัดสินใจ อาราธนาพระพุทธเจ�าให�เสด็จโปรด เพราะ
พระองค์มิ่ฤทธิ�มิากมิ่อานุภาพมิาก ถ�าพระองค์เสด็จโปรด ควัามิทุกข์ของเมิ่องเวัสาล่่จะสงบล่ง กษัติริย์ล่ิจฉวั่
มิอบหมิายให�เจ�าช่ายมิหาล่ิไปเจรจาขออนุญาติจากพระเจ�าพิมิพิสาร เพราะขณ์ะนั�นพระพุทธเจ�าประทับอย้่ท่�
เมิ่องราช่คฤห์ ท่�เจ�าช่ายมิหาล่ิได�เป็นติัวัแทนช่าวัเมิ่องเวัสาล่่ ก็เพราะท่านเป็นพระสหายพระเจ�าพิมิพิสาร
ติั�งแติ่คราวัเสด็จไปศ่กษาท่�สำานักทิศาปาโมิกข์ เมิ่องติักศิล่า เจ�าช่ายทั�ง ๔ พระองค์ ค่อ เจ�าช่ายพิมิพิสาร
แห่งราช่คฤห์ เจ�าช่ายปเสนทิโกศล่ แห่งเมิ่องสาวััติถ่ เจ�าช่ายพันธุล่ะ แห่งเมิ่องมิัล่ล่ะ แล่ะเจ�าช่ายมิหาล่ิ
แห่งเมิ่องเวัสาล่่ เป็นพระสหายกัน สำาเร็จการศ่กษาจากสำานักเด่ยวักัน ช่่วังท่�ทั�ง ๔ พระองค์ดำารงติำาแหน่งการ
ปกครองอย้่จะไมิ่เกิดกรณ์่พิพาทเล่ย แติ่หล่ังจากนั�นสงครามิก็เกิดไมิ่เวั�นแติ่ล่ะปี นักปราช่ญ์ท่านหน่�งกล่่าวัไวั�วั่า
“ร้�อะไรก็ไมิ่ส้� ร้�จักกัน” เมิ่�อพระพุทธเจ�าแล่ะหมิ้่อริยสงฆ์รับอาราธนาแล่ะเสด็จเมิ่องเวัสาล่่ พระองค์รับสั�ง
ให�พระอานนท์นำาบาติรศิล่าของพระองค์ไปทำาเป็นบาติรนำ�ามินติ์แล่ะให�สวัดรัตินส้ติรทำานำ�าพุทธมินติ์แล่ะ
ทำาพระปริติ ติล่อด ๓ ยามิแห่งราติร่ นำ�าพุทธมินติ์ท่�สาดไปในระหวั่างกำาแพง ๓ ช่ั�น เป็นนำ�าศักดิ�สิทธิ�แล่ะขจัด
โรคภัยได�ด�วัยพุทธานุภาพ เมิ่องเวัสาล่่กล่ับมิาสงบร่มิเย็นได�เพราะอานุภาพของพระพุทธเจ�าแล่ะหมิ้่อริยสงฆ์
นี�เปี็นปีระวัติิศีาสื่ติร์อีกหน้าหน่�งของอินเดีย ที�ช่าวโล่กรู้จักกันดี
