Page 76 - นิตยสาร ช. ปีที่ 1 ฉบับที่ 2
P. 76
กงล้อธรรม
กงล้อธรรม
นาคปรก
นาคปรก
สังคมไทยในป จจุบันเกี ยวกับเรื องพระพุทธศาสนาเริ มมาแรงในเรื องของพุทธวจน
(คําตรัสของพระศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า) เนื องจากทุกคนเริ มตื นตัวว่าธรรมะของ
พระพุทธเจ้าเป นสิ งถูกต้องดีงาม ปฏิบัติตามได้จริง จึงพากันแสวงหาจากพระไตรป ฎก
เพื ออ้างอิง เป นสิ งถูกต้องดีงาม ปฏิบัติตามได้จริง จึงพากันแสวงหาจากพระไตรป ฎก
เพื ออ้างอิง กระแสธรรมตอนนี จะเน้นแต่พุทธวจน ที จะหยิบยกคําสอนของครูบาอาจารย์
ผู้เป นสาวกในชั นหลังมาอ้างจะน้อยลงเห็นได้จากผู้ติดตามพระอาจารย์คึกฤทธิ โสติถิพโล
ผู้นําพุทธวจน มาเผยแพร่ มายํ าเตือนให้ผู้คนที สนใจ ปฏิบัติตามคํากล่าวของ
พระพุทธเจ้า โดยอ้างอิงจากพระสูตรต่างๆ ซึ งเป นคําของพระตถาคตทั งสิ น
แม้คําตอบป ญหาของผู้ที สงสัย ในพระสูตรเหล่านั น ก็จะเป นคําตอบที มาจากพระสูตรต่างๆ
ของพระศาสดานํามาตอบทั งสิ นทําให้สอดคล้องกันเป นอย่างดีที จะใช้ความคิด ป ฎิ จ จ ส มุ ป บ า ท ที มีคํา อ ธิบ า ย ว่า เ ป น
ของท่านเองมีน้อยมาก เพื อป องกันความผิดพลาดมิให้เกิดสัทธรรมปฏิรูปคือ ส า เ ห ตุเ กิ ด ทุก ข์เ ริ ม จ า ก
ความผิดเพี ยนของพระธรรมคําสอนอันเกิดจากความคิดของผู้สอนนั นเองซึ งเรื องนี เพราะมีอวิชชาเป นป จจัยจึงมีสังขารทั งหลาย
ในความคิดส่วนตัวของผู้เขียนเห็นด้วยเป นอย่างยิ ง เพราะที ผ่านๆมา เพราะมีสังขารเป นป จจัยจึงมีวิญญาณ
เรามักรู้ธรรมะที ผ่านความคิดของครูอาจารย์ที มีทั งถูกและผิดจากหลักธรรมคําสอน เพราะมีวิญญาณเป นป จจัยจึงมีนามรูป
ของพระตถาคตบางสํานักที ตั งขึ นก็จะกําหนดวิธีปฏิบัติแตกต่างกันไปแต่งเติมเสริม เพราะมีนามรูปเป นป จจัยจึงมีสฬายตนะ
ต่อจนกลายเป นหลักที ทุกคนเข้าใจว่าถูกต้อง และทําตามๆกันจนกลายเป นระเบียบ เพราะมีสฬายตนะเป นป จจัยจึงมีผัสสะ
ปฏิบัติที ใครไม่ทําตามจะเป นแกะดําไปทันที นั นเท่ากับว่ามนุษย์ล้วนถูกจองจําโดย เพราะมีผัสสะเป นป จจัยจึงมีเวทนา
เพราะมีเวทนาเป นป จจัยจึงมีตั ณหา
สังคมไปแล้ว ทําอย่างไร จะหลุดจากการจองจําเราก็ต้องแสวงหาความรู้ที ถูกต้อง
เพราะมีตั ณหาเป นป จจัยจึงมีอุ ปทาน
ด้วยตนเองโดยอ่านหนังสือหรือฟ งจากพระไตรป ฎก จากนั นจดจําแล้วทําตาม เช่น
เพราะมีอุ ปทานเป นป จจัยจึงมีภพ
พระตถาคตสอนเรื องปฏิจจสมุปบาทซี งมันเป นธรรมที สําคัญที สุดของศาสนาพุทธ
เพราะมีภพเป นป จจัยจึงมีชาติ
เป นหลักเหตุผลคือธรรมอันเป นหลักเหตุผลคือธรรมอันเป นเหตุและธรรมที เกิดมา เพราะมีชาติ เป นป จจัย ชรามรณะ โสกะปริ
แต่เหตุได้แก่ เมื อสิ งนี มีสิ งนั นย่อมมี เพราะการเกิดขึ นของสิ งนี สิ งนั นจึงเกิดขึ น เทวะ ทุกขะโทมนัสอุ ปายาสะทั งหลายจึงเกิ ด
และเมื อสิ งนี ไม่มีสิ งนี ย่อมไม่มี เพราะการดับไปแห่งนี สิ งนี จึงดับไป ธรรมอันเรียกว่า ครบถ้ วน ความเกิ ดขึ นพร้อมแห่งกองทุกข์
ปฎิจจสมุปบาทนี เป นอริยสัจ 4 คือมีเหตุผลให้เกิดทุกข์และความดับไปแห่งทุกข์รวม ทั งสิ นนี ย่อมมีด้วยอาการอย่างนี
อยู่ในนี ทั งสิ น
74 ENGINEER MAGAZINE |
YEAR 1 ISSUE 2
